Cześć!

Z tej strony Kamil a w serwisie niektórzy kojarzą mnie pod nickiem PanciK. Jest mi niezmiernie miło, że mogę tutaj podzielić się swoimi wspomnieniami i wrócić pamięcią do minionych miesięcy 🙂

Moja przygoda z keszowaniem zaczęła się dokładnie 22 marca 2025r za sprawą mej lubej quiet.girl. Oczywiście wspominała mi Ona o tym dużo wcześniej, ale wtajemniczyła mnie w ten pokręcony świat podczas naszego spaceru w Kopicach. Moją pierwszą skrzynką był Folwark Kopice, kompletnie nie wiedziałem czego się spodziewać, ale o dziwo udało mi się ją znaleźć bez większych problemów. Cytując loga z tamtego dnia „quiet.girl nawet nie wie co narobiła pokazując mi kesze… Lets go!”. No i fakt, nie spodziewała się, że tak się wkręcę a ona wróci do keszowania wielu po latach przerwy. I myślę, że to jest dobry moment, żeby podziękować Jej za zarażenie mnie nową pasją – DZIĘKUJĘ! 😀

Jeśli chodzi o zabawne czy wyjątkowe momenty to lista jest długa, ale kilka historii zasługuje na wspomnienie. Pozwolę je sobie wypunktować poniżej:

1. Strażnik pilnujący skrzynki przy tablicy.

Keszując w Rudzie Śląskiej natknęliśmy się na strażnika z browarem w dłoni. Najwyraźniej od dawna trwał na warcie, bo jego mowa przypominała czarną mowę Mordoru, a spojrzenie zdradzało, że dawno przekroczył granicę między światem ludzi a domeną Orków. Wyglądało, jakby padł ofiarą pradawnej klątwy fermentowanego jęczmienia. Z każdą chwilą aura chaosu wokół niego gęstniała, aż klątwa browarnianej alchemii zebrała swoje żniwo i nastąpiła gwałtowna materializacja spożytych treści. Wtem zza horyzontu wyłonili się jego towarzysze broni. Bez słowa podjęli poległego strażnika i niczym drużyna ratunkowa z krainy cieni wynieśli go z pola bitwy. Gdy ja wraz z quiet.girl podeszliśmy po kesza, nie spodziewaliśmy się, że boss zdążył wcześniej „dropnąć” item. A jednak, na ziemi spoczywał nienaruszony Żuberek niczym relikt po przegranym starciu. Kesza udało się podjąć bez dalszych problemów a ów drop po strażniku zebraliśmy ze sobą i pozostawiliśmy na pobliskim przystanku. Niebawem pojawiła się tajemnicza niewiasta, która bez wahania przygarnęła darmowy loot i oddaliła się w bliżej nieznanym kierunku 🙂

2. Ksiądz Kamil z parafii pw. Bożego Narodzenia w Rudzie Śląskiej

Znowu Ruda, ale zgoła inna i trochę rozwleczona w czasie sytuacja. Pewnej niedzieli obczajaliśmy sobie skrzyneczki do otwarcia. Minęła nas pewna kobieta, która podejrzliwym wzrokiem zmierzyła mnie i quiet.girl z góry do dołu i mijąc nas przywitała się ze mną słowami szczęść Boże. Odparłem szczęść Boże i ów kobieta poszła dalej.My nieco zdziwieni ale ok. Kilka dni później przy innym keszu tj. Rudzkiej rzeźbie #1 podszedł do nas facet, który również przywitał się ze mną poprzez słowami szczęść Boże.

Dialog wyglądał mniej więcej tak:

Facet: Szczęść Boże

Ja: Szczęść Boże <już połączyłem sytuację i zaczynam rżnąć głupa>

Facet: Jak jest?

Ja: A no świetnie, chyba widać co nie?

Facet: No widać widać prosza księdza <patrzy na quiet.girl>

Ja: No co, ksiądz tyż czasym musi. Chop to chop, ale ciii

Facet: No ja, jo to rozumia. Jo jest swój chop nikomu nic nie powiem.

Ja już nie wytrzymałem, wybuchnąłem śmiechem i powiedziałem mu, że nie jestem księdzem. On na to, że jestem podobny do jakiegoś wikarego z parafii pw. Bożego Narodzenia. Później oczywiście pojechaliśmy na tę parafię, bo tam była ukryta keszyna w znaku. Mieliśmy nadzieję spotkać mojego sobowtóra, ale się nie udało.

W okolicy już pewnie poszła fama, że ksiądz się łajdaczy z jakąś kobietą.

Jeśli chodzi o inne akcje to mógłbym wymienić zatrzaśnięcie kluczyków w samochodzie czy wyścigi podczas zdobywania Śląskiej Ścieżki Świątecznej, ale żeby zbytnio nie rozwlekać to przejdę do kolejnego punktu.

Skąd pomysły na kesze? Można powiedzieć pomysły z życia wzięte. Gang wieprza to taki „tribjut” dla naszych zwierzaków a kocie górki to chrzest bojowy przy zakładaniu fajniejszych keszy. A tak poza tym to lubię majsterkować a w głowie mam kilka ciekawych pomysłów i postaram się je zmaterializować w tym 2026r 🙂

Co sprawia, że w tym nowym roku nadal będe keszował? Uwielbiam to, że keszowanie zaprowadziło mnie w naprawdę fajne miejsca w które normalnie nigdy bym nie wszedł, bo kto normalny przedziera się przez kilkaset metrów gęstych chaszczy? 🙂  Dzięki skrzyneczkom udało mi się zobaczyć naprawdę fantastyczne miejsca i po prostu cieszyć się chwilą na świeżym powietrzu.

Czy któraś z geościeżek zapadła mi w pamięć? Hmm… Nie mam ich zbyt wielu, więc każda z nich była dla mnie wyjątkowa, ale jeśli miałbym jakieś wskazać to na pewno te Rudzkie geościeżki, bo musieliśmy zrobić kilka porządnych wypadów. Piękno Šilheřovic ze względu na deszczową pogodę i klimat. Geościeżka z Pszczyny, gdzie byliśmy totalnie przemoczeni. Jak i ta z Paprocanów, gdzie zrobiliśmy 3 wypady i na jednym biedny Lord (pies) był tak przemoczony, że aż szkoda było na niego patrzeć 🙂 Ale przynajmniej później miał zafundowane najwyższej klasy “psie SPA” 🙂

Już powoli zbliżamy się do tego mojego przydługawego podsumowania 😀 Tak, dzięki opencachingowi pojawiły się nowe znajomości! Nie sądziłem, że podczas keszowania poznam tylu świetnych ludzi. Udało się zaliczyć świąteczny zlot w Bytomiu, później świąteczne wyścigi po ftfy! Następnie to wszystko skutkowało wypadem większą ekipą na małe oblężenie Częstochowy i podbój Wrocławia! Pozdrawiam całą Śląską ekipę, która bardzo ciepło przyjęła nas w swoje szeregi, bardzo wam dziękujemy, jesteście najlepsi!

Na sam koniec to parafrazując klasyka – wspaniały to był rok i nie zapomnę go nigdy. A czego sobie życzę w 2026? Tego samego co w 2025, dużo logów wpisałem, dużo keszowałem, bo bardzo to lubię i dużo chodziłem po górach 🙂